7. கோபம்                                                    Trans: Mrs.C.J

குறிப்பாக  நாம் எரிச்சலடையும்போது அல்லது எரிச்சலடையும் போது வன்முறையில் வெடிக்க நேரிட்டால், இயர்கையாகவே நாம் கோபம் அடையாதவர்களாய் இருந்தால் நமக்கு எந்தவிதமான கலக்கமும் இல்லை.  உதாரணமாக, நமது கீழ்ப்படியாத குழந்தைகள் மேல் நாம் எரிச்சலடையும் போது, அவர்களைக் கூச்சலிடுவது இயல்பானது என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால் நாம் தவறான தரங்களை - கடவுள் ஏற்றுக்கொள்ளாத தரங்களை பயன்படுத்துகிறோம். கடவுளின் தரநிலை வேறுபட்டது, அது மட்டுமே சரியானதாகும் / செல்லுபடியாகும். அதன்படி நாம் நியாயம்தீர்க்கப்படுவோம். இயேசு நமக்குக் கொடுக்கும் தரம் அது. மலைப்பிரசங்கத்தில் அவர் நம் சகோதரரிடம் கோபப்படுவதைப் பற்றி பேசுகிறார். நாம் நம்முடைய சகோதரனை அவமதித்தால் அல்லது "முட்டாள்!" (மத் 5: 22) என்று சொன்னால் என்ன நடக்கும் என்று சொல்கிறார். இது ஒரு கடுமையான பாவம் என்று நாம் யாரும் நினைக்க மாட்டோம். ஆயினும், இத்தகைய கடுமையான நடத்தை குறித்து இயேசு ஒரு பயங்கரமான தீர்ப்பை அறிவிக்கிறார். அவர் கோபப்படுகிறவர்களை கொலைகாரர்களுடன் சேர்த்துக் கொள்கிறார், அவர்களுக்கு ஒரு பயங்கரமான தண்டனை காத்திருக்கும். உருவகமாக சொன்னால், கோபம் உண்மையில் ஒருவரை கொல்லும் என்பதை நாம் அறிவோம். தொடர்ச்சியாக கோபமான கருத்துக்களினால் சரமாரியாக பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள், மற்றும் பெரியவர்கள் கூட பெரும்பாலும் அவர்களின் ஆத்மாவில் ஆழமான வடுக்களைக் கொண்டுள்ளனர்; ஏதோ ஒன்று கொல்லப்பட்டதைப் போன்றது அது.

கடவுளின் தீர்ப்பு கோபத்தில் தொடர்ந்து இருப்பவர்கள் மீது பயங்கரமான வழியில் வரும். அண்டை வீட்டாரிடம் கோபமான அவமானங்களைத் காண்பிப்பவர்கள், தங்கள் கோபத்தைப் விட்டு மனந்திரும்பாவிட்டால், அவர்கள் நரக அக்கினியில் தங்கள் நித்தியத்தை அடைவார்கள் என்று இயேசு சொன்னார் (மத் 5: 22). இயேசு தெளிவாகவும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றியும் நமக்குச் சொல்கிறார்: சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் அவருக்கு சொந்தமானதைப் போலவே, கோபம் கொள்பவர்கள் சாத்தானுக்கும் அவனுடைய இருண்ட ராஜ்யத்துக்கும் சொந்தமானவர்கள். ஆகையால், நாம் என்ன விலை கொடுத்தாவது, நம்முடைய கோபத்திலிருந்து, வெடிப்பதில் இருந்து, கடுமையாக இருப்பதிலிருந்து விடுபட வேண்டும்.

நாம் சாத்தானின் வலையில் விழக்கூடாது. அவனது தந்திரங்களை நாம் அறிவோம். இயேசு, பணத்தை மாற்றுவோரை ஆலயத்திலிருந்து வெளியேற்றியபோது செய்ததைப் போலவே, ஒவ்வொரு முறையும் நாமும் மக்களிடம் கத்த வேண்டும் என்று அவன் நம்மை நம்ப வைக்க முயற்சிக்கிறான். ஆனால் அவன் இந்த தந்திரத்தை நம்மிடம் முயற்சிக்கும்போது, ​​"சாத்தானே, நிந்தனை செய்பவனே, என் பின்னால் போ" என்று மட்டுமே சொல்ல முடியும். இயேசு நம்மைப் போன்ற ஒரு பாவி அல்ல, அவர் பரிசுத்த தேவன், அன்பின் ஆவியால் நிரப்பப்பட்டவர். புனித ஆலயம் பாவத்தால் பாழ்படுத்தப்படுவதைக் கண்டபோது அவர் அன்பின் வேதனையிலிருந்து மட்டுமே செயல்பட்டார். அவர் கோபமடைந்தார், ஏனென்றால் அவர் இரட்சிக்க விரும்பினார்; அவரது கோபம் அவருடைய அன்பின் விளைவாக இருந்தது.

மறுபுறம், நம் இதயம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை நாம் உண்மையிலேயே தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது கொள்ளையர்களின் குகை. தீய எண்ணங்கள் அதிலிருந்து வெளிவருகின்றன (மத் 15: 19). இது ஒரு கப் விஷம் போன்றது. நாம் மற்றவர்களிடம் கோபமாக கூச்சலிடுவதன் மூலம், அவர்கள் சரியாக இருக்க உதவுகிறோம் என்று நாம் நினைத்தால், நாம் அவர்களுக்கு ஒரு விஷ பானத்தையே ஒப்படைக்கிறோம். நமது நல்ல நோக்கங்கள் கசப்பு கலந்த கோபத்துடன் இருக்கின்றன.  இவை அனைத்தும் நம் இதயத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் போது, ​​கோபமான, கடுமையான வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் நல்ல அல்லது அன்பான ஏதாவது இருக்க முடியுமா? நம் மனதின் ஒரு பகுதியைக் நாம் மற்ற நபருக்கு கொடுத்து, அவர்கள் சரியான பாதையில் திரும்பிச் செல்ல உதவ வேண்டும் என்று நாம் பாசாங்கு செய்தால் -  நாம் எத்தனை பொய்யர்கள் மற்றும் நயவஞ்சகர்கள்.   உண்மையிலேயே நாம் பொதுவாக நம் எரிச்சலையும் கோபத்தையும் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறோம்-இது சாத்தானின் விஷம் என்பதால், அது மற்றவர்களுக்கு உதவ முடியாது, அவர்களை விடுவிக்க முடியாது. அது அவர்களின் தீய வழிகளில் அவர்களை மேலும் அழைத்து செல்லும்.

சாத்தானின் விஷ சக்தியிலிருந்து நாம் விடுபட விரும்பினால், நம் இதயங்களிலிருந்தும் வாழ்க்கையிலிருந்தும் எரியும் கோபத்தை அகற்ற வேண்டும். இந்த பாவத்தை வெறுத்து எதிராக விசுவாசப் போரிடுகிறவன் இதிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவான், ஏனென்றால் பிசாசின் செயல்களை அழிக்க இயேசு வந்துள்ளார். நம்மில் உள்ள இந்த பிசாசு கோபத்தையும் அவர் வெல்ல வேண்டாமா? எகிப்தியரை மிகுந்த கொடூரத்தோடு கொன்ற மோசேயை கடவுள் "பூமியில் இருந்த எல்லா மனிதர்களையும் விட" சாந்தகுணமுள்ளவராக்கவில்லையா? (எண் 12: 3)?

நாம் ஒரு "முகத்தை" உருவாக்க வேண்டும், கோபத்திற்கு எதிராக போரை அறிவிக்க வேண்டும், இயேசுவின் வழியை தேர்வு செய்ய வேண்டும். "இதற்காகவே நீங்கள் அழைக்கப்பட்டுள்ளீர்கள், நீங்கள் அவருடைய படிகளைப் பின்பற்ற வேண்டும் ... அவர் வையப்படும் போது பதில் வையாமலும், பாடுபடும்போது, ​ அவர் அச்சுறுத்தவில்லை" (I பேதுரு 2: 21-23 ). "நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாய் இருக்கிறேன் " (மத்தேயு 11: 29) என்று சொல்லும் இயேசுவை நம் மனதில் வைத்து பார்ப்போம் - கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டியான இயேசு, மென்மையும், பொறுமையும், சாந்தமும் நிறைந்தவர் - அனைவரையும் வெல்லும் அன்பின் படம்! இந்த உருவத்திற்கு அவர் நம்மை மீட்டுக்கொண்டார். மற்றவர்களை வெல்லும் இந்த அன்பை நாம் பிரதிபலிக்க வேண்டும், இது கோபத்திற்கும் கடுமையான தன்மைக்கும் எதிரானது. பெரும் சக்தியைக் கொண்டுள்ள இந்த மென்மையும் சாந்தமும் வசந்த காற்று போன்ற இதய கடினத்தை வெளியேற்றுகிறது.

இந்த சாந்தகுணம் நம்மை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். கோபம் நரகத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. நாம் தேர்வு செய்யலாம். ஆட்டுக்குட்டியான யேசுவின் வழியை நாம் பின்பற்ற விரும்பினால், "நம்முடைய இரட்சிப்பின் கேப்டன்" (எபி. 2: 10ஏ.வி) இயேசு நமக்கு முன் செல்லுவார், நாம் அவருடைய அடிச்சுவடுகளில் நடப்போம். நடைமுறையில் இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால்: நாம் யாரிடமாவது வருத்தப்பட்டு எரிச்சலடைந்தால், நம்முடைய கோபத்தை உடனடியாக மற்ற நபரிடம் செலுத்தக்கூடாது. முதலில் காத்திருந்து ஜெபம் செய்யுங்கள். திருட்டுத்தனமாக அவரைத் தாக்குவதற்குப் பதிலாக, காகிதத்தில் கோபத்தின் வெளிப்பாட்டை சில வரிகளில் எழுதலாம். நாம் சூரியன் அஸ்தமிக்குமுன் நம்முடைய கோபத்தை விட்டுவிடவேண்டும். ஆனால் கடவுளுக்கு முன்பாக நம்மைத் தாழ்த்திக் கொள்ள வெண்டும். தேவைப்பட்டால் நாம் கோபமடைந்த மக்களுக்கு முன்பாகவும். நம்மைத் தாழ்த்திக் கொள்ள வெண்டும். கீழ்ப்படிதலில் எடுக்கப்பட்ட இத்தகைய நடவடிக்கைகளை கடவுள் ஆசீர்வதிப்பார், மேலும் மென்மையான மனிதர்களாக நம்மை மாற்றுவார்.

கடவுள் நம்மை மென்மையாகவும் சாந்தமாகவும் ஆக்குவது சாத்தியமல்லவா? இந்த கோபத்தின் பாவத்தை இனி நாம் சேவிக்காமல் இருக்க, இயேசு மீட்பின் விலையை செலுத்தி, நம்மை சாத்தானின் சக்தியினின்றும் பாவத்தினின்றும் மீட்டார். நம்முடைய பிதாக்களிடமிருந்து பரம்பரையாக பெறப்பட்ட பயனற்ற வழிகளிலிருந்து நாம் உண்மையிலேயே மீட்கப்பட்டோம் (1 பேது. 1:18). நாம் மரபுரிமையாகக் கொண்டுள்ள நம் தந்தையரின் கடுமையான கோபம் இனி நம்மை ஆள முடியாது. இந்த பாவம் அவருடைய சிலுவையில் அறையப்பட்டுவிட்டது. நம்முடைய பரம்பரை என்பது புதிய மனநிலை, கடவுளின் உருவம். கிறிஸ்துவில் நாம் ஒரு புதிய படைப்பு, ஆட்டுக்குட்டியின் உருவத்திற்கு மீட்கப்பட்டோம், அவர் சாந்தகுணமுள்ளவர், தாழ்மையானவர்-இதை நாம் விசுவாசத்தில் உரிமை கோர வேண்டும்.

                           அடுத்த பாடம்  8. துன்பத்தை தவிர்ப்பது/விருப்பமில்லை   

முன்பாடம்  6. எண்ணம் இயலாமை  : பகல் கனவு

அட்டவணை